Wady rozwojowe małżowin usznych występują z częstością 1:6000 do 1:8000 urodzeń. Ich nasilenie może być zróżnicowane – od zupełnego braku małżowiny określanego jako anotia, przez różne typy zaburzeń rozwojowych kształtu, wielkości i położenia małżowiny usznej. Większość z tych wad to formy izolowane.

Około 15% wad ucha występuje rodzinnie lub w związku z innymi wadami twarzoczaszki. Wady małżowin usznych częściej występują po stronie prawej oraz u płci męskiej.

Rekonstrukcja małżowin usznych należy do jednych z trudniejszych procedur w chirurgii plastycznej ze względu na trójwymiarowy kształt oraz specyficzną anatomię chrząstki i pokrywającej ją skóry.

 

Dwuetapowa metoda rekonstrukcji małżowiny usznej sposobem Nagaty polega na:

1. Wytworzeniu trójwymiarowego szkieletu chrzęstnego z równoczesnym przemieszczeniem (rotacją) płatka małżowiny.

2. Drugi etap obejmuje oddzielenie małżowiny usznej z umieszczeniem przeszczepu chrzęstnego w bruździe małżowinowo czaszkowej oraz pokryciu uszypułowanym płatem z powięzi skroniowej i przeszczepem skóry.