Wady rozwojowe małżowin usznych występują z częstością 1:6000 do 1:8000 urodzeń. Ich nasilenie może być zróżnicowane – od zupełnego braku małżowiny określanego jako anotia, przez różne typy zaburzeń rozwojowych kształtu, wielkości i położenia małżowiny usznej. Większość z tych wad to formy izolowane.

Około 15% wad ucha występuje rodzinnie lub w związku z innymi wadami twarzoczaszki. Wady małżowin usznych częściej występują po stronie prawej oraz u płci męskiej.

Rekonstrukcja małżowin usznych należy do jednych z trudniejszych procedur w chirurgii plastycznej ze względu na trójwymiarowy kształt oraz specyficzną anatomię chrząstki i pokrywającej ją skóry.

Odstające małżowiny uszne są najczęściej występującą  wadą rozwojową małżowin. Stanowi problem natury psychologicznej dla dziecka oraz jego rodziców. Może występować obustronnie lub jednostronnie. Przyczyną odstawania małżowiny jest w 50% przypadków brak wykształconej grobelki i jej odnóg, w 25% to zbyt obszerna i głęboka muszla, pozostałe 25% stanowi brak grobelki w połączeniu z obszerną muszlą.

 

Zabiegi korekcyjne małżowin odstających możemy podzielić na:

1. Wycięcie chrząstki małżowiny usznej
2. Modelowanie chrząstki małżowiny szwami
3. Modelowanie małżowiny przez nacinanie i rzeźbienie chrząstki
4. Kombinacje wyżej wymienionych metod.

 

Zabiegi łączące metody wycinania oraz osłabiania chrząstki i modelowania przy pomocy szwów materacowych pozwalają uniknąć niedogodności  każdej pojedynczej metody oraz uzyskać bardzo dobry wynik estetyczny.